Σημαντικές αλλαγές στον αντισεισμικό σχεδιασμό και την ασφάλεια των κατασκευών φέρνει ο νέος σεισμικός χάρτης που εκπόνησε η Ερευνητική Μονάδα Εδαφοδυναμικής και Γεωτεχνικής Σεισμικής Μηχανικής του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ.
Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, η Ελλάδα χωρίζεται πλέον σε πέντε σεισμικές ζώνες, αντί για τρεις που προέβλεπε έως σήμερα ο ισχύων κανονισμός.
Οι περιοχές στο «κόκκινο»
Στις περιοχές με την υψηλότερη επικινδυνότητα («κόκκινο») περιλαμβάνονται η Δυτική Πελοπόννησος (Ηλεία και Μεσσηνία), τα Ιόνια Νησιά (Ζάκυνθος, Κεφαλονιά, Ιθάκη και Λευκάδα), καθώς και η περιοχή του Κορινθιακού Κόλπου.
Μία από τις βασικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με τον προηγούμενο χάρτη είναι η αναβάθμιση της Δυτικής Πελοποννήσου και του Κορινθιακού Κόλπου στην υψηλότερη ζώνη επικινδυνότητας, όπου ήδη ανήκουν τα Ιόνια Νησιά.
Παράλληλα, η Θεσσαλονίκη ενοποιείται σεισμικά με τη Χαλκιδική και κατατάσσεται σε ζώνη μέσης προς υψηλής επικινδυνότητας. Αλλαγές καταγράφονται και στη Θράκη: η Αλεξανδρούπολη εντάσσεται στη Ζώνη 2 (ενδιάμεση επικινδυνότητα), ενώ η υπόλοιπη Θράκη παραμένει στη Ζώνη 1, με τη χαμηλότερη σεισμική επικινδυνότητα.
Το… τρίπτυχο της Αττικής
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Αττική, η οποία χωρίζεται σε τρεις διαφορετικές ζώνες. Το νότιο τμήμα, μαζί με τις Κυκλάδες, εντάσσεται στη χαμηλότερη κατηγορία επικινδυνότητας. Το βόρειο τμήμα επηρεάζεται από τη γειτνίαση με τη Βοιωτία, που ανήκει σε υψηλότερη ζώνη, ενώ το δυτικό τμήμα επηρεάζεται από τη σεισμικά ενεργή περιοχή του Κορινθιακού Κόλπου.
Ηφαίστειο Μεθάνων: Μπορεί να «ξυπνήσει»;
Σιωπηλό αλλά όχι ανενεργό παραμένει το ηφαίστειο των Μεθάνων, σύμφωνα με νέα μελέτη Ελβετών επιστημόνων. Όπως επισημαίνουν, το ηφαίστειο «λαγοκοιμάται», διατηρώντας υπόγεια δραστηριότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Οι ερευνητές κάνουν λόγο για μια «ωραία κοιμωμένη» που ενδέχεται να εξελιχθεί σε «τέρας» υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Όπως δήλωσε ο ηφαιστειολόγος Ραζβάν-Γκάμπριελ Ποπά από το ETH Zurich, «ένα ηφαίστειο δεν καθίσταται απαραίτητα ανενεργό επειδή παραμένει σε αδράνεια για μεγάλο χρονικό διάστημα».
Η μελέτη βασίστηκε στην ανάλυση 31 εκρήξεων σε διάστημα περίπου 700.000 ετών. Τα ευρήματα δείχνουν ότι κατά τις περιόδους αδράνειας η παραγωγή μάγματος δεν σταματά, αλλά συνεχίζεται, οδηγώντας σε συσσώρευση και αύξηση του μεγέθους του θαλάμου μάγματος.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν περισσότερους από 1.250 μικροσκοπικούς κρυστάλλους ζιρκόν, οι οποίοι λειτουργούν ως «γεωλογικές χρονοκάψουλες». Μέσω αυτών διαπίστωσαν ότι το ηφαίστειο παρέμεινε ανενεργό για περίπου 110.000 χρόνια πριν επανενεργοποιηθεί.